پاسخ بی تریبون ها به تریبون های استانداری

نتایج اولیه رقابتهای دهمین دور انتخابات مجلس از پیش تازی دو شخصیت سیاسی مهم استان حکایت دارد.
در یادداشت های قبلی ام به شکست احزاب و نیز شکست جنبش های دانشجوئی تبریز در پروسه سیاسی استان اشاره کافی داشته ام. حال نتایج اولیه و البته جالب این انتخابات را بر اساس همان نگاه می توانم مستمسکی گیرم برای اثبات یک نکته مهم دیگر.شکست استاندار.
گو اینکه نتیجه مدیریت سیاسی شخص استاندار، نه تنها در میان اصولگرایان بلکه در میان قاطبه شخصیت های اصلاح طلب استان مورد نقد های جدی قرار گرفته و بالاترین سند آن نیز می تواند اخذ بالاترین رای توسط دو منتقد هم سو و غیر هم سوی وی در انتخابات اخیر باشد.
پزشکیان یکی از منتقدین سیستم سلامت کشور و به تبع آن منتقد وضعیت شبکه بهداشت استان است. او همواره بر ساده زیستی و ارتباط صمیمی با مردم تکیه داشته است اما نه شخصیت و نه مرام استاندار می تواند چنین نگاهی را در اذهان عمومی ایجاد نماید.
از سوی دیگر، پزشکیان به شدت فردی عدالت طلب بوده و همیشه نسبت به فرایندهای فسادزا معترض شده است. مثلا خصوصی سازی ماشین سازی را می توان مصداق چنین رویکردی دانست . یا آنجا که او از عملکرد مسئولین بومی در قبال دریاچه ارومیه هیچ رضایتی ابراز نداشته است. یا در نمونه دیگر نحوه مواجهه با معتادین ، مطابق ماده 16 اجباری، را نمی پسندد و رویکرد ستاد مبارزه با موادمخدر استان دقیقا تعقیب چنین رویکردی است.
بیگی دیگر منتقد جبارزاده ، در مناطق محروم آرایی حتی بالاتر از پزشکیان کسب نموده است. معنای این رای را در کنار انتقادات تند شخص استاندار و معاون سیاسی وی از مشی بیگی به وضوح میتوان دریافت. گو اینکه این آرا پاسخ بی تریبون ها به تریبون های رسمی استانداری علیه بیگی بود.چرا که اگر آرای مردم مناطق محروم، صرفا سیاسی می بود بایستی فرهنگی بالاتر از وی می ایستاد.
درشرایطی که حتی تهیه جهیزیه دختر بیگی در مراسمات رسمی از زبان مسئولین ارشد استانی مورد طعن و کنایه قرار می گیرد ، بی شک می تواند بنیان شخصیتی بیگی را زیر سئوال ببرد. اما نه چنین می شود، بلکه پاسخ های غیر مستقییم بیگی سبب افزایش محبوبیت او در میان فقرای جامعه می گردد. اقشاری که نه تنها دغدغه نان بلکه دغدغه احترام نیز دارند. بی شک قسم بزرگی از آرای بیگی را می توان مربوط به بی کفایتی های انجام گرفته بر سر دفاع از هویت آذری ها در تلویزیون و از سوی دیگر، بی کفایتی اتفاق افتاده بر سر مساله تراکتور سازی، دانست.چه آنکه نه تنها بیگی بلکه حتی پزشکیان در مورد هر دو اتفاق رضایت تمام قدی از عملکرد مسئولین به صراحت بیان نداشت.
به هر روی و با هزاران خود سانسوری می توان به وضوح از پیروزی ائتلاف علیه وضعیت موجود استان در انتخابات مجلس سخن راند.
پاسخی از بی تریبون های فقیر به تریبون دارهای ثروتمند.
شاید البته مردم ، چه روشنفکران هوادار پزشکیان و چه فقرای حامی بیگی انتقاد خود از وضعیت موجود را بر اساس ساده زیستی و فسادستیزی این دو بر صندوق های رای ریخته اند.
محسن رضازاده